10 Comments

1. 

   Harish Karkera on 21 February, 2013 at 10:37 AM

   Nice one!

   Loading...
2. 

   Santosh on 21 February, 2013 at 11:30 AM

   Hmmm

   Loading...
3. 

   Indiresh on 21 February, 2013 at 12:32 PM

   ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ , ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ( ಆಕೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದೇನೆ ) ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಆರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರೊಟ್ಟಿ ತಟ್ಟಲು ಹಿಟ್ಟು ಸಾಲದೆಂದು ಒಂದೆರಡು ಹಸಿಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ ಹಾಕಿ ಮುದ್ದೆ ತಿರುವಿ ಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೆನಪಾಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಒದ್ದೆಯಾದವು.

   Loading...
4. 

   ರವಿ ಮೂರ್ನಾಡು, ಕ್ಯಾಮರೂನ್ on 21 February, 2013 at 1:16 PM

   ಸುನೀತ ಮಂಜುನಾಥರ ಇಂತಹ ಹಲವು ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಬರಹಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕಾಶಕರು ಮುಂದೆ ಬಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದಿತ್ತು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಂತಹ ಬರಹಗಳು ನೇಪಥ್ಯಕೆ ಸರಿಯುವ ಆತಂಕವಿದೆ. ಅದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದ ನಷ್ಟ.ಒಂದು ಹಸಿವಿನ ಚಿತ್ರಣ ಮನ ಮುಟ್ಟುವಂತಿದೆ.

   Loading...
5. 

   Pramod on 21 February, 2013 at 2:28 PM

   ಹಸಿವಿನ ಗಾಢ ಚಿತ್ರಣ.

   Loading...
6. 

   ಉದಯಕುಮಾರ್ ಹಬ್ಬು on 21 February, 2013 at 10:07 PM

   ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಆಸಹಾಯಕತೆ, ಮಗುವಿನ ಮುಗ್ಧತೆ, ಬಡತನದ ತೀವ್ರತೆ ವಾರೆವ್ಹಾ! ಕತೆಗಾರನಿಗೆ ನಮೋ ಎನ್ನುವೆ. ಕತೆಗಾರನದೇ ಅನುಭವವಾಗಬೇಕೆಂದೆನಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವನ ಅನುಭವವವಾಗಿದ್ರೆ ಅವನು ಕತೆನೆ ಬರೀತಿರಲಿಲ್ಲ. ಊಟ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಅಂತ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉದಯಕುಮಾರ ಹಬ್ಬು, ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿ ದ ಕ

   Loading...
7. 

   shobhavenkatesh on 21 February, 2013 at 10:19 PM

   mana kalakide eeeeeeeee lekhana.

   Loading...
8. 

   ಜಿ.ಎನ್ ನಾಗರಾಜ್ on 22 February, 2013 at 1:23 AM

   ಆ ಅಮ್ಮನ ಹೊಟ್ಟೆ ಕಥೆ ಏನು ?ಮನ ಕಲಕುವ ಕಥೆ. ಅಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರನ್ನು ಹಸಿವೆಗೆ ದೂಡಿದ್ದು ಬರವೇ ಸಮಾಜವೇ ?

   Loading...
9. 

   Vani on 23 February, 2013 at 2:25 PM

   Real situation of india poor family..

   Loading...
10. 

    ಮಾಲಾ on 28 February, 2013 at 1:39 PM

    ನಾಲ್ಕು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಅಗಾಧ ಜೀವನಸಾರ. ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

    Loading...